From http://www.flickr.com/photos/matthamm/

Το βασικό χαρακτηριστικό μιας ηλεκτρονικής συγκυβέρνησης, όπως την σκέφτομαι είναι η αμφίδρομη και μετρήσιμη επικοινωνία του αντιπροσώπου (aka βουλευτή) και των αντιπροσωπευόμενών του. Αυτού του είδους η επικοινωνία είναι δύσκολη λόγω του μεγέθους των μηνυμάτων που θα λαμβάνει ένας αντιπρόσωπος. Και δεν νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι όλα τα ιστολόγια των πολιτικών απαρτίζονται από απαντήσεις των ιδίων σε πολίτες. Πραγματικά δεν θα υπήρχε χρόνος για οτιδήποτε άλλο.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένα εργαλείο που να απαριθμεί το μέγεθος ενός ρεύματος ανθρώπων. Να μπορεί να δίνει κλίμακα μεγέθους ης δυναμικής μιας άποψης και της απήχησης που έχει στον κόσμο. Υπάρχει ήδη όμως ένα τέτοιο εργαλείο το οποίο μπορεί αρκετά εύκολα να προσαρμοστεί σε αυτού του είδους την επικοινωνία. Μιλάω για το γνωστό σε αρκετούς/ες από εσάς Twitter. Η συγκεκριμένη πλατφόρμα επικοινωνίας είναι η ιδανική μορφή μιας συγκυβέρνησης σε όλα τα κοινά θέματα. Οποιοδήποτε κυβερνητικό όργανο η κοινοβουλευτικός αντιπρόσωπος θα μπορεί να δημοσκοπεί το σύνολο του λαού ή τους εκλέκτορές του έτσι ώστε να λαμβάνει άμεσο ποσοστό ανταπόκρισης προς συγκεκριμένες προτάσεις. Με την συνδρομή κάποιου αυτόματου αλγόριθμου εμφάνισης ανταπόκρισης ή κάποιες χειροκίνητης εργασίας μέσω οπτικής αναγνώρισης ενδιαφερουσών προτάσεων αλλά και θετικής ψήφισης των καλύτερων από αυτών, θα μπορεί το κάθε κυβερνητικό όργανο να συλλέξει ιδέες και αποδοχή από μεγάλες κοινωνικές ομάδες.

Αυτή η συμμετοχή βέβαια έχει κάποια προβλήματα που θα πρέπει να επιλυθούν. Το πρωτόκολλο αυτό επικοινωνίας δεν διαθέτει, με την μορφή του Twitter, κάποιο τρόπο πιστοποίησης της ταυτότητας ενός πολίτη. Για να συμμετέχεις στα κοινά, θα πρέπει να το κάνεις επώνυμα. Αυτή πιστεύω είναι μια βασική αρχή της δημοκρατίας. Για να γίνει αυτό όμως σε πανελλήνιο επίπεδο είναι λίγο δύσκολο. Μία εναλλακτική θα μπορούσε να ήταν η εγγραφή στην υπηρεσία μέσω των ΚΕΠ και με επίδειξη ταυτότητας. Κάτι τέτοιο θα πετύχαινε την ταυτοπροσωπία αλλά όχι απαραίτητα και την μόνιμη κατοικία του καθενός/μιας. Παραλείποντας να αναφέρω, ίσως κάποια επιφύλαξη των πολιτών απέναντι σε τέτοια καταγραφή δεδομένων.

Πιθανά μια ιδέα είναι ένας ενοποιημένος αριθμός κοινωνικής ασφάλισης δια μήκους όλων των υπάρχοντων ασφαλιστικών ταμείων.Ένας κωδικός ο οποίος και θα πρέπει να είναι επικαιροποιημένος με την πλέον πρόσφατη διεύθυνση διαμονής μια και θα χρειάζεται για επαγγελματική και ασφαλιστική αλληλογραφία. Μέσω αυτού θα πετυχαίναμε και ταυτοπροσωπία αλλά και πιο κρίσιμα την τοποθέτηση του κάθε πολίτη σε μια εκλογική περιφέρεια αλλά και επιμέρους κοινότητα. Αν και μια τέτοια ενέργεια πιθανά να απέκλειε κάποιες κοινωνικές ομάδες. Είναι φαντάζομαι ένα ανοιχτό θέμα και ένα από τα οποία θα πρέπει να επιλύσουμε.

Η πλατφόρμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι το StatusNet ( πρώην laconi.ca). Η συγκεκριμένη πλατφόρμα είναι μια ΕΛ/ΛΑΚ υλοποίηση της γενικής λειτουργίας του Twitter. Ταυτόχρονα είναι διαθέσιμη ως ανοιχτό λογισμικό για υλοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη της, ώστε να περιλαμβάνει και  περαιτέρω λειτουργίες. Λειτουργίες παραδείγματος χάρη geo-tagging το οποίο έχει ξεκινήσει να αναπτύσσεται για το Twitter.

Πιστεύω ότι η παρούσα τεχνολογία με την κατάλληλη προσαρμογή και υποδομή θα μπορούσε να παρέχει μια σημαντική υποδομή για μια πραγματικά συμμετοχική συγκυβέρνηση. Μένει να φανεί αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό ή/και επιθυμητό.

1. Twitter Sentiment analysis – Σύνδεση
2. Ανοιχτό φόρουμ συζήτησης – Σύνδεση
3. Πρώιμη εφαρμογή – Σύνδεση

Το παρόν άρθρο είναι μια απόπειρα χαρτογράφησης του τοπίου των ανοιχτών δεδομένων στο διαδίκτυο.

Ο λόγος του τίτλου του άρθρου είναι το γεγονός ότι πιστεύω πως το πρωτόκολλο επικοινωνίας των API (Application Programming Ιnterface) είναι μια σημαντική αρχή προς μια κοινωνία ανοιχτών και ελεύθερων δεδομένων. Κάθε σύνολο κρατικών δεδομένων θα πρέπει να εκπληρώνει δύο πτυχές. Αρχικά την ολική και αμέριστη παροχή των πρωτογενών δεδομένων του πεδίου ενδιαφέροντος του. Κατα δεύτερον θα πρέπει να πληρώνει τα συμβόλαια χρήσης για τους χρήστες μέσω των διαθέσιμων API. Τα API είναι ένα συμβόλαιο χρήσης μεταξύ του χρήστη και της υπηρεσίας. Κρύβοντας τον συνολικό όγκο των δεδομένων και διαδικασιών μπορεί να παρέχει δεδομένα άμεσα και σε κάθε ενδιαφερόμενο. Η λέξη κρύβοντας που χρησιμοποιώ  δεν είναι τυχαία. Το κρύψιμο αυτό έχει και την αρνητική του πλευρά. Με τον ίδιο τρόπο που το API εκθέτει ένα σύνολο δεδομένων στους χρήστες, η ίδια η επιλογή των κλήσεων στο πρωτόκολλο αυτό μπορεί άμεσα ή έμμεσα να αποκόψει την πρόσβαση σε συγκεκριμένα δεδομένα. Εάν δεν υπάρχει τρόπος να προσπελάσουμε ένα υποσύνολο δεδομένων, ακυρώνει το σκοπό των ανοιχτών δεδομένων.

Παρά ταύτα όμως τα API δεν παύουν να είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο ακόμα και στα χέρια ενός ανθρώπου χωρίς γνώση προγραμματισμού. Το συγκεκριμένο εργαλείο καθιστά δυνατή την συλλογή δεδομένων χωρίς το υπερβάλλον κόστος της επεξεργασίας τους. Για παράδειγμα στατιστικά δεδομένα διαφόρων κατηγοριών μπορούν να παρέχονται και να συνδυάζονται. Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα παρέχει την δυνατότητα συνδυασμού παρόμοιων δεδομένων στη χρήση τους προς εξαγωγή χρήσιμων δεδομένων. Μπορείτε να δείτε κάποια ενδιαφέροντα παραδείγματα αυτού του είδους.

1. Η ανάλυση του πρωτοκόλλου επικοινωνίας όπως προέκυψε για τις ανάγκες των Η.Π.Α., περιέχει ενδιαφέρουσες αναλύσεις για την μορφή των δεδομένων. Σύνδεση
2. Παραδείγματα διαθέσιμων API στο εξωτερικό. Σύνδεση(χαρτογράφησης), σύνδεση(κυβερνητικά δεδομένα)
3. Ανοιχτός διαγωνισμός ανοιχτού λογισμικού για την δημιουργία νέων υπηρεσιών βασισμένων σε ανοιχτά δεδομένα. Σύνδεση
4. Ένα wiki συζήτησης της κατεύθυνσης των ελληνικών ανοιχτών δεδομένων. 4Δ
5. Σελίδες παρακολούθησης του αμερικανικού κονγκρέσου και γερουσίας.